Λαογραφικό Μουσείο

Ψάχνοντας το χαμένο μονοπάτι της ζωής, σκοντάφτεις και σταματάς μια ανάσα για να πάρεις, τότε είναι που τo όνειρο σ’ αγγίζει και σε οδηγεί αυτήν να συναντήσεις , που έχασες κι αμυδρά σχεδόν ξεθωριασμένα την θυμάσαι.
Ζωή με αξίες διαχρονικές, σε κόσμο δικαιότερο, αληθινό και τίμιο.
Ένας πολιτισμός που δεν καυχιόταν, πολιτισμός της αλληλεγγύης που έδινε νόημα στην ανθρώπινη ύπαρξη και συνύπαρξη.
Πλήθος αναλφάβητων μορφωμένων , δημιουργοί μιας κοινωνίας όπου η απλότητα, η ευαισθησία, η αξιοπρέπεια και η σεμνότητα, αποτελούσαν την αφετηρία της εξέλιξης και της δημιουργίας.
Η πράξη μιας ζωής που με ελπιδοφόρο αγωνία προσπαθούμε να την ανακαλύψουμε ή να την θυμηθούμε , οι μνήμες μιας ζωής δυναμικής, όπου το Λαϊκό σώμα, με τρόπο μοναδικό ,έχοντας συνείδηση της ταυτότητας του, μπόλιασε με λαϊκό ήθος, όλα τα στοιχεία που την ζωή του όριζαν, στον τρόπο πού έχτιζαν και εικονογραφούσαν τις εκκλησιές , στη μουσική, στις λαϊκές φορεσιές, στα προικοσύμφωνα, στα συμβόλαια χρήσης της γης, στην έκφραση της κοινής εκκλησιαστικής πίστης.
Η νηστεία, η γιορτή, o χορός στο πανηγύρι, το αναμμένο καντήλι στο οικογενειακό εικονοστάσι, το ζύμωμα του πρόσφορου, o αγιασμός κάθε μήνα, το μεσημεριανό τραπέζι της Κυριακής, Η λαϊκή ενότητα μέσα από την γλώσσα, με τα ήθη και τα έθιμα.
Βάθρο και δύναμη η παράδοση για δυνατούς ανθρώπους , κομμάτι μιας ζωής που ψάχνει για άξονες και σταθερά σημεία αναφοράς…